De week van de voorzitter: “Ze kunnen thuis het woord accijns niet meer horen”

Bij mij thuis is ‘accijns’ inmiddels het woord waarbij iedereen begint te fronsen en met zijn ogen rolt. Aan de ontbijttafel, in de auto, tijdens het avondeten, op verjaardagen en feestjes: de afgelopen weken ging het er nogal vaak over. En als je kantoor aan huis hebt, krijgen je huisgenoten daar vanzelf behoorlijk wat van mee. Het zegt ook wel iets over de agenda van de afgelopen weken.

Want aandacht in de media begint niet als de telefoon gaat. Daar gaat behoorlijk wat aan vooraf. Samen met het bestuur en De Eendracht halen we informatie op, zoeken cijfers uit, formuleren argumenten, schrijven persberichten en bepalen het juiste moment om naar buiten te gaan. En dan druk je op ‘verzenden’. Vervolgens kan je agenda zomaar volledig veranderen.

Een persbericht betekende deze keer twee dagen bellen met De Telegraaf, AD, BN DeStem, ANP, Omroep Gelderland, Omroep Zeeland, RTL Nieuws en Z, Nieuwsblad Transport en andere vakbladen. Daarna werd ik door een onderzoeksjournalist van BNR ineens gebombardeerd tot expert in het smokkelen van brandstof. Vervolgens ging het daar weer drie dagen over.

Maar dat is natuurlijk precies de bedoeling. Als belangenvereniging willen we gehoord worden. En soms moet je een boodschap net zo lang herhalen tot mensen hem bijna zat zijn. Vraag maar aan mijn huisgenoten.

Gelijk speelveld aan de grens

We hebben ons hard gemaakt voor het behoud van de accijnskorting en voor een gelijk speelveld met onze buurlanden. Daarvoor was ik in Groenlo met dertien andere branches en verschillende ondernemers, ook uit onze eigen achterban. Daar hebben we zeven Tweede Kamerleden laten zien wat er in de grensregio werkelijk gebeurt.

Want wie over de grens gaat tanken, doet daar vaak ook boodschappen, koopt er tabak of gaat er eten. De grensproblematiek gaat dus over veel meer dan een paar cent verschil op de pomp. Tegelijkertijd merken we dat alleen roepen om lagere accijnzen in Politiek Den Haag vaker aan dovenmans oren is gericht. Het wordt al snel vertaald naar ‘autorijden goedkoper maken’ of zelfs ‘terug naar fossiel’.

Daarom kijken we verder. Naar een andere accijnsstructuur, betalen naar gebruik of rekeningrijden. Niet alleen vertellen waar we tegen zijn, maar vooral meedenken over hoe het wél kan. Hoe houden we mobiliteit betaalbaar, zorgen we voor voldoende inkomsten voor de overheid én voorkomen we dat Nederlandse ondernemers structureel op achterstand staan?

Energietransitie

En ondertussen gaat de transitie gewoon door.

Tijdens een bijeenkomst over verzorgingsplaatsen en snelwegveilingen werd opnieuw duidelijk dat er zomaar nog een periode van twintig jaar voor ons ligt waarin we brandstoffen én elektriciteit zullen verkopen. De energiemix verandert, maar onze functie blijft. En juist daarom wordt het interessant. Want anderen willen heel graag in onze speeltuin spelen.

Prima. Concurrentie hoort bij ondernemerschap. Maar dan wel met dezelfde spelregels. Je kunt niet van bestaande ondernemers jarenlang forse investeringen, concessievergoedingen en naleving van allerlei regelgeving verlangen en vervolgens nieuwe spelers onder andere voorwaarden dezelfde markt binnenlaten.

Tussen de overleggen en telefoontjes door mocht ik aanschuiven bij Thomas van Zijl in BNR Zakendoen. En vorige week zat ik opnieuw bij BNR, ditmaal bij mijn vrienden van De Nationale Autoshow. Daar ging het naast accijns zowaar eens over laadbeleid en konden we onze boodschap ‘Laden wordt net als tanken’ goed voor het voetlicht brengen.

Accijnsontwikkelingen in Duitsland

Afgelopen weekend werd er in Duitsland opeens besloten om de belasting op benzine en diesel tijdelijk fors te verlagen. Precies op het moment dat wij al weken proberen uit te leggen dat je het Nederlandse accijnsbeleid niet los kunt zien van wat er over de grens gebeurt. En ja hoor, de telefoon ging weer. Vervolgens hing ik als voorzitter het hele weekend opnieuw met de landelijke pers maar ook met verschillende leden aan de lijn over… Accijns. Sorry huisgenoten.

Dat is belangenbehartiging

Maar ergens laat het precies zien wat belangenbehartiging is. Veel gebeurt buiten beeld. Voorbereiden, overleggen, cijfers controleren, argumenten formuleren en proberen onze boodschap op het juiste moment op de juiste plek te krijgen. Vanuit het bestuur, samen met De Eendracht en gevoed door wat we van onze leden zien en horen. Daar gaat behoorlijk wat tijd in zitten. Mijn agenda kan er inmiddels over meepraten.

Maar als het ervoor zorgt dat onze onderwerpen bij politiek, beleidsmakers en media op tafel komen, is die tijd heel goed besteed. Gelukkig dragen onze pubers thuis tegenwoordig de hele dag AirPods. Maar ik denk mijn vrouw binnenkort ook.